ترجمان صبح/ سمیه گل محمدی، مهران رجبی بازیگر سینما و تلویزیون ایران فارغ‌التحصیل دوره کارشناسی رشته گرافیک از دانشگاه تهران و کارشناسی ارشد گرافیک در دانشگاه تربیت مدرس است، وی در ۱۲ دی ماه ۱۳۴۰ در کرج متولد شد.

استعداد وی در زمینه بازیگری ابتدا به وسیله رضا میرکریمی که همکلاس او در دانشگاه بود کشف شد و توسط او به تلویزیون و سینما راه یافت.

اولین حضور در جلوی دوربین را در سال ۱۳۷۶ در مجموعه تلویزیونی «بچه‌های مدرسه همت» تجربه کرد و  در سال ۱۳۷۸ با بازی در فیلم سینمایی کودک و سرباز به کارگردانی رضا میرکریمی نخستین کار سینمایی را در کارنامه‌اش ثبت کرد.

مهران رجبی تاکنون در نقش‌های زیادی ظاهر شده، مهم‌ترین ویژگی بازی اش این است که وی نسبت به دیگر بازیگران سینما و تلویزیون ایران بسیار راحت و اصطلاحاً رئال و واقعی نقشش را بازی می‌کند

ترجمان صبح گفت و گویی با این هنرمند توانا ترتیب داده که در ادامه می آید…

به عنوان نخستین سوال بگویید که در حال حاضر مشغول چه پروژه ای هستید؟

حدود ۱۵ ماه می شود  که درگیر مجموعه هشتاد هفت متر به نویسندگی و کارگردانی کیانوش عیاری هستم که همچنان به نظر می رسد که یکسال دیگر هم کارمان طول بکشد تا یک سریال ۴۰ قسمتی متفاوت از شبکه یک مجدد پخش شود.

بااین همه فعالیت، تلاش و حضور در تمام شبکه ها و سینما چندماه به چندماه فرزندانتان را ملاقات می کنید؟

ما وقتی مشغول کار هستیم در حقیقت یا روزها از خانه دوریم یا شب؛ یعنی به هرحال به خانه حتما سر می زنیم، چراکه باید برای استحمام و استراحت و دیدار خانواده وقت بگذاریم، پس این طور نیست که ۲۴ ساعته در گیر کار باشیم مگر اینکه یک کار در شهرستان باشد مثل کاری که اخیر در روستای دارانداش از توابع زنوز داشتم حدود ۱۰ الی۱۲ روزآنجا بوده و دو روزم را در تبریز برای مجموعه تلویزیونی جلال که در مرکز تبریز تولید می شود، سپری کردم.

آیا این همه بازی و پرکاری شما را دل زده نکرده است ؟

نه؛ به هر حال کار ما تنوع زیادی داشته و خستگی برای یک بازیگر معنا و مفهومی ندارد.تنوع نقش ها و تیم های کاری جایی برای دلزدگی باقی نمی‌گذارد.

در قبال چه چیزی بازیگری را کنار می گذارید ؟

به هر حال شغل ما بازیگری است، شاید اگر به یک تاجر بگویند در مقابل چه چیز تاجری را کنار می گذارید؟ بگوید پول!

همه ما برای پول کار می کنیم شاید پول زیادی داشته باشم  بازیگری را کناربگذاریم.

در سریال آئینه عبرت دختر یکی از هنرمندان بخاطرنقش پدر مورد تمسخر همکلاسی های خود قرار گرفت وتصمیم به ترک تحصیل کرد! آیا نقش های شما هم گریبان گیر فرزندانتان شده است ؟

نه ؛ فرزندانم از کار من لذت می برند و از مواهب کارم برخوردار می شوند زیرا زندگی راحتی برایشان فراهم کرده ام، هیچ مشکلی برای آنها پیدا نشده و بسیار لذت می برند.

اگر بجای هنرمند مسئول سازمان یا ارگانی می شدید اختلاس می کردید؟

نمی‌دانم آدم باید در معرض کار قرار گیرد تا ببیند اختلاس می کند یانه! ولی به هر حال اختلاس کردن و نکردن به لقمه حرام و سر سفره پدر و مادر بزرگ شده و اینها مربوط می شود و اگر کمی ریشه ها و پایه ها ضعیف باشد  مردم  اختلاس گر هم می شوند.

اما اگر حال و روز الان مرا بپرسید نه اختلاس نمی کردم ، من خودم به شخصه خیلی مراعات می کنم خیلی از مواقع در جزئی ترین مسائل مانند  رانندگی هم باید حقوق شهروندی را رعایت کنیم.

چرا بازیگران مثل سابق در یک راستا حرکت نمی کنند تا ماندگار باشند وبیشتر به هر نقشی تن می دهند ؟

بازیگر باید به نقش تن دهد، اگر نقش، نقش بازیگری باشد به هر حال باید در راستای بازیگری کار کنند.

جای چه فیلم هایی در سینما و تلویزیون خالی است ؟

در سینما جای فیلم های که به عقیده من جنبه هنری بالا دارد که به  سینمای معنی گرا معروف است و سابقا در اینباره فیلم بیشتری تولید می شد، در تلویزیون هم  جای سریال های طنز مثلا سه در چهار و خوش نشین ها که مردم با دیدن آنها،  شب خوبی را سپری می کردند خالی است.

ظاهرا ازایام جوانی عاشق پرواز بودید فکر نمی کنید با این سرعت رسیدن به این نقطه ازشهرت بازیگری و فعالیت برای شما در زمین میسر نبوده و حتمادرکنار تلاش شبانه روز مستلزم پرواز هم بوده است؟

همه مردم عاشق پرواز کردن هستند؛ من هم دوست داشتم پراز کنم و به همین دلیل پاراگلادیر تهیه کردم و زیر نظر آقای خدایاری این کار را انجام می دادم و حالا که بازیگر شدم اتفاقا لزومش را بهتر دیدم، برای اینکه بازیگری که موتور سواری ، شنا، اسب سواری ، پروازو… بلد نباشد کمی دست و بالش بسته است.

چرا در اکثر سریالها لوکیشن های آنچنانی و سفره های رنگین چیده می شود پولدارها هم مگرتلویزیون نگاه می کنند ؟

اینجوری نیست که همه  فیلم ها سفره ها و خانه های آن چنانی دارند، خانه ها و سفره ها بنا به نیاز فیلم نامه ها درست می شود و زندگی ها بر همان اساس نشان می دهند، بسیاری از مخاطبان هم ناراحت اند که چرا اکثر در کار فیلم به فقیران پرداخته می شود.

اگر رئیس صدا وسیما باشید برای متحول شدن تلویزیون چه کارهایی انجام می دهید؟

اگر ریاست صدا و سیما هم  به لحاظ مالی دست و بالش باز باشد، خیلی کارها می توان انجام داد که به هر حال صدا و سیما را متحول می کند همه اینها به موارد مالی باز می گردد که کشور با آن دست به گریبان است.

درآمد تلویزیون وابستگی کمی به بوجه دولتی و بیشتر خودکفاست ، بیش از این واقعا نمی تواند کاری انجام دهد تا اینکه  فرجی شود و وضعیت اقتصادی بهتر شود.

موافق ازدواج زوج هنرمندان هستید؟

منافقی ندارد بازیگران باهم ازدواج کند؛ ولی به هر حال اگر یکی از زوجین بازیگر باشد یک سری مشکلات دارد و اگر هر دو طرف بازیگر باشند سختی ها دو چندان می شود.

شهرت بازیگری به دردسرها و محدودیت ها می ارزد ؟

طبیعتا هر کسی که معروف است مشکلاتی به طبع معروفیت اش دارد، یک فوتبالیست وقتی که در خیابان راه می رود، راه رفتنش  با مردم عادی فرق دارد.

وقتی که می خواهم به خرید بروم باید جواب مخاطبان را بدهم؛  از کسانی که می خواهند عکس بگیرد تا کسانی که   علاقه به بازیگری دارند و… اینها در برخی مواقع که محدودیت زمانی دارید، یعنی وقت گرفتن ، روی اعصاب طرف رفتن که  به هر حال باید تحمل شود، همه چیز را باید خوب دید تا مشکلات حل شود.

در مورد مجری شدن بازیگران و تنوع طلبی هنرمندان در رشته های متعدد هنری چه نظری دارید ؟

من فکر می کنم چنین مشاغل دومی منافاتی با حرفه ی بازیگری شان نداشته باشد؛ به هر حال اجرا هم یک نوع ایجاد فضای خوب برای ارتباط با مخاطب است و لذا ما می توانیم حتی نقش مجری خوب را بازی کنیم.

شاید از این نظر به دنبال بازیگران می آیند تا بتوانند برنامه های خوبی را به اجرا درآرورند و حس بهتری را ایجاد کنند.

قبول دارید سینما و تلویزیون به دنبال جذب مخاطب است نه دنبال محتوای هنر و کیفیت ؟

سینما  صنعتی پول ساز است،  همچون کارخانه کفش و کیف و… که همه می سازند تا پول دربیاورند.

ولی سینما و فیلم سازی یک صنعت تجاری است، اینکه همه فیلم ها هم نمی توانند هنری باشد،  شاید عده ای از مردم از آن خوششان نیاید، پس اجازه دهیم در کنار فیلم های هنری فیلم های گیشه ای، تجاری، طنزو… باشد.

چرا صنف هنرمندان هنوز بعد از سالها یک سازمان یا ارگان مستحکم وقوی برای دفاع از حق وحقوق هنرمندان به خصوص افراد متضرر شده در زمینه دستمزد نتوانستند ایجاد کنند ؟

سازمانی همچون خانه سینما و حمایت از هنرمندان وجود دارد که کار بیمه را انجام می دهد و حق بیمه پرداخت می کند.

ذات هنر ،  ذات آزادی است و هیچ وقت نشده در قالب صنوف تعریف شده و موجود جامعه قرار گیرد اما  سازمان اولیه ای که بخواهد حمایت کند وجود دارد و حتی اگر دفتری برای بیمه هنرمندان نبود از بیمه خویش فرما می توانستند استفاده کنند.

چطور دچارغرور شهرت نشدید؟

علتش آن است که هنوز به مقصد نرسیده ام؛  اگر کسی دچار غرور شده تصور می کند که به مقصدش رسیده، من همواره در فکرتجربه اندوزی  ام  و  لذا به غرور و کبر دچار نشده ام.

شما از نسل دفاع مقدس و جبهه هستید نسل های چند دهه اخیر مدیون مردانگی و شجاعت بچه های دفاع مقدس هستند، چرا امروز مردان و زنان جامعه ۳۶۰درجه متفاوت هستند با نسل دفاع مقدس ؟

نمی توان بگوییم مردم متفاوت از دفاع مقدس هستند؛ دفاع مقدس یک اتفاقی بود که همه را گرد هم جمع کرد و شعار چو ایران مباشد تن من مباد را ایجاد کرد.

هنوز هم اگر اتفاقی همچون آن زمان رخ دهد همه اقشار همچنان در دست هم داده و از ایران دفاع می کند و سرشان را می دهند تا کشوری سالم و مستقل داشته باشیم.

به نظر شما اگر باآقای میر کریمی همکلاس نمی‌شدید بازیگر می شدید؟

همه چیز به هر حال از قبل طراحی می شود و آدمی نمی داند روزگارش چه می شود ، بله؛ شاید من با اقای میرکریمی هم کلاس نمی شدم شاید کار دیگر و حرفه ی دیگری را مشغول بودم.

صحبت پایانی!

از خداوند متعال برای تمامی مخاطبان آرزوی موفقیت و عاقبت بخیری می طلبم.