ترجمان صبح، زهرا حیدری آزاد: زندگی اگر قرار باشد به چیزی بیارزد آن چیز چیست؟ زیاد فکر نکنید، اولین چیزی که به ذهنتان می آید را بر زبانتان بیاورید، قطعا می گویید شادی! آنها که عمیقتر فکر می‌کنند ممکن است رنج و شادی را توامان با هم انتخاب کنند، که البته جواب فلسفی‌تر و بی باکانه‌تری هم هست. آنها که دل در گرو طبیعت داشته باشند و طبیعت را زنده به بهار و  تابستان و پاییز و زمستان بدانند زندگی را هم با تناقض‌هایش می پذیرند.

نسیم و طوفان و زمین، کوه‌ها، درختان تا پرندگان کوچک اندام زیبا، خار ناچیز و شبنم بی‌مقدار، و دریای بی‌کران و  درختان تنومند یک جنگل زیبا و …همه در مشت انسانی جا می‌شود که سفر را به رخوت و تنبلی ترجیح می‌دهد و از همه این زیبایی ها از بهار تا زمستان و از تابستان تا پاییز مدد می گیرد تا جانش در زندگی لبریز از زندگی باشد نه دلمردگی…

نمی دانم تا به حال از  جهان بینی مولانا و نگاه او به جهان خلقت و رابطۀ آدمی با آن چیزی شنیده اید یا نه؟!  مولانا اگرچه به موقتی بودن منزلگاه دنیا برای آدمی اشاره می‌کند و آدمی را زندانی این دنیا نمی‌داند، بلکه از منظری دیگر انسان را مهمانی می‌داند که بر خوان کرم الهی نشسته است. زندانی پیوسته به فرار می‌اندیشد و از طرح و نقش و دیوار زندان هیچ لذتی نمی‌برد، اما مهمان با آنکه می‌داند ماندگار نیست، از مواهب بهره می‌گیرد. از نظر مولانا، همه بر خوان الهی میهمان‌اند و آدمی سرخیل میهمانان است…

خوانِ کَرَم گُسترده‌یی، مهمانِ خویشَم بُرده‌یی
گوشَم چرا مالی اگر من گوشۀ نان بِشْکَنَم؟

حالا اگر به شما بگوییم یک خوان کرم گسترده‎ای در این گوشه دنیا در سرزمین آذربایجان وجود دارد و آنقدر زیباست که اگر می توانید و حظی از آن نبرید، باید خود را ملامت کنید چه پاسخی دارید؟ جز اینکه فرصت‌ها را غنیمت بدانید و بار سفر ببندید به جنگل‌های ارسباران…

یعنی اینجا:

ارسباران دور افتاده از شلوغی‌های زندگی مدرن بوده و اندکی خواب آلوده به نظر می رسد، خاصه آن زمانی که شب را در کلبه ای در داخل و یا حوالی منطقه جنگلی ارسباران زیبا به صبح برسانید و با خمیازه‌های کشدار طبیعت از خواب بلند شوید…

اینجا زمان مفهوم ندارد، از دور افتادن و عقب ماندن و هزاران بایدی که بر زندگی های ما سایه انداخته خبری نیست، اگر  انرژی ذهنی‌تان  تقلیل پیدا کرده، ما شما را دعوت می کنیم به یک “ارسباران درمانی”

یادتان باشد اگر به اینجا سفر کردید، فقط رد پاهایتان را باقی بگذارید، اینجا نیز هم‌چون دیگر نقاط طبیعی  زخم خورده سال‌ها اقدامات مخربانه زیست محیطی مسافران خود است. پس آهسته تر قدم بردارید، آتشی را روشن نگذارید، درختی را نشکنید و زباله‌ای را رها نکنید، این خوان گسترده باید برای آیندگان ما نیز حفظ شود.

بیشتر بخوانید: ارسباران؛ زیبا، سرسبز، زیر لایه مه…