منوچهر اکبرلو در گفت و گو با ترجمان صبح، ضمن بررسی جایگاه تبریز و آذربایجان در هنرهای نمایشی ایران گفت: متاسفانه طی سالیان گذشته تئاتر تبریز نتوانسته است چهره های موفق خود را حفظ کند و اغلب آنها به دلیل عدم امکانات به تهران مهاجرت کرده اند.

این منتقد تئاتر ادامه داد: تبریز در مقایسه با شهرهایی چون اصفهان، مشهد و حتی بندرعباس از جایگاه فرامرزی کمتری برخوردار است و با اینکه در سال های اخیر گام های خوبی برای حضور در آنسوی مرزها برداشته اما همچنان از غافله عقب است.

اکبرلو با اشاره به پتانسیل های موجود در تبریز خاطرنشان کرد: با توجه به پیشینه، امکانات، جمعیت فعال و از همه مهمتر، وجود رشته دانشگاهی هنرهای نمایشی در این منطقه، انتظارات اهالی هنر بالا رفته اما خروجی آن با شرایط موجود همخوانی ندارد.

اکبرلو در بخش دیگری از سخنان خود، ضعف متن و نمایشنامه نویسی را از مهمترین مشکلات تئاتر در کشور خواند و افزود: جای تعجب است مهد بزرگانی چون آخوندف، میرزا آقا تبریزی، غلامحسین ساعدی و حتی ایوب آقاخانی و نادربرهانی مرند و … امروز با مشکل متون بومی مواجه است.

وی گفت: مشکل متن در تمامی شهرها وجود دارد ولی انتظار می رفت تبریز به عنوان مهد شعرا و نویسندگان و نمایشنامه نویسان، با چنین مشکلی روبرو نباشد.

این منتقد بنام تئاتر در کشور با اشاره به اینکه جریان تئاتر می تواند نویسنده تربیت کند گفت: نمایشنامه نویس باید از بطن جامعه بالا بیاید تا بتواند حرف مردم را زده و جایگاه خود را پیدا کند.

وی سفارشی نوشتن، نگاه جشنواره ای و از همه بدتر نگاه سوبسیدی دولتی را آفت هنرهای نمایشی خواند و افزود: نگاه تولیدکنندگان آثار نمایشی باید محلی و بومی باشد تا تئاتر در سطح مردم رونق بگیرد وگرنه متون دیگر بازار مصرف ندارد.

به گفته وی، تئاتر خوب در سایه متون خوب رونق می گیرد گرچه کارگردانی و بازیگری نیز نقش مهمی در این زمینه ایفا می کنند.

وی به سطح کیفی بالای آثار کارگردانان و بازیگران فعالان تئاتری تبریز اشاره کرد و گفت: سطح بازیگران تبریزی بسیار بالاست و حتی شاهد بودم که برای انتخاب نفرات برتر در جشنواره استانی رقابت شدیدی وجود داشت.

به گفته اکبرلو، سطح کارگردانی فعالان نمایشی آذربایجان شرقی و به خصوص تبریز هم پیشرفت فراتر از انتظاری داشته ولی آنچه منجر به کاهش کیفیت کارها شده، نبود متون بومی و تاثیرگذار در این حوزه است.

وی در بخش دیگری از سخنان خود برخی نگرش های خاص در تئاتر کشور را مورد نقد قرار داد و گفت: عده ای فکر می کنند اگر نمایشی خوب بفروشد لزوما کاری نازل  و گیشه ای بوده که به نظر من تفکری نادرست است چراکه تئاتر مستقل بدون درآمدزایی مفهوم ندارد.

این منتقد تئاتر با تاکید بر اینکه هنرهای نمایشی در سایه حضور مردم معنا پیدا می کند افزود: عده ای از اهالی تئاتر خود را بالاتر از سطح عمومی جامعه دانسته و کارهایی ارائه می دهند که مورد استقبال مردم واقع نشود؛ برای همین هم ذهنیت مردم برای تئاتر خوب نیست و باید بین این دو آشتی برقرار کرد.

اکبرلو با اشاره به اینکه امروزه ملاک تئاتر خوب با سطح استقبال تماشاگران محاسبه می شود گفت: تئاتر خشک و بی روح همانند سخنرانی کسل کننده ای است که هیچ اندیشه ای هم از درونش زاده نخواهد شد.