ترجمان صبح/ سالار ابراهیمی: شعله ور هم مثل رگ خواب فیلمی خوب و قابل دفاع است البته که بدون عیب و ایراد هم نیست. مهمترین شاخصه این فیلم روایت گرم و صمیمی و بدون شعار زدگی و فیلم برداری و میزانس های فیلم و کارگردانی کار ،درخشان است. نماهای سیستان بسیار تاثیرگذار و چشم نواز دکوپاژ شده و حس یک کار سینمایی خوب را به بیننده منتقل میکند و این مهمترین ویژگی شعله ور محسوب می شود.

امین حیایی در فیلم بازی قابل ستایشی دارد و توانسته  به کمک کارگردان تیپ را به کاراکتر تبدیل کند. این را مسعود فراستی هم جایی دیدم که تایید کرده است. شخصیت تا اواخر فیلم انسجام درونی خود را حفظ می کند ولی بعضی کارهایش منطق قابل درکی ندارد مخصوصا در رابطه با پسرش این قضیه محسوس تر است.

نریشن فیلم ، مثل فیلم رگ خواب درست و بجاست و مخاطب را بهتر با روایت داستان همراه می کند.

نوید میخواهد زندگی سراسر شکست گذشته خود را فراموش کند و با زندگی در شهری دور افتاده اصطلاحا خودش را بازجوید ولی با گذشت زمان و پیدایش غواص قهرمان، به دنبال مشکل آفرینی و تحقیر او برمی آید تا مرهمی بر شکستها و ناکامی های خودش بگزارد. او یک سادیست به تمام معناست که مواقعی مرزهای مازوخیست را نیز رد می کند(با تمام نفرتش نسبت به غواص او را رییس خطاب می کند).

یک نکته ای که هست شخصیت وحیده در فیلم ابتدا خوب پرداخت شده ولی در ادامه فیلم رها می شود . به شخصه انتظار حضور بیشتری داشتم و گویی این شخصیت برای این در فیلم حضور داشت که در پایان فیلم شکست و نا امیدی فرید را بیشترو بیشتر بکند و لا غیر.

در کل فیلم روایت و پرداخت جذابی دارد و اگر زمان فیلم که نزدیک دو ساعت هست ، کمتر می بود فیلم را بیشتر دوست می داشتم.

سالار ابراهیمی