ترجمان صبح/ پریسا رضاپور: با اینکه زنان تا مدتها بر اساس باورهای عمومی جامعه از ورود به دنیای بیرون از چهاردیواری خانه منع می شدند، امروز با توجه به تغییرات گسترده ی اجتماعی تغییر روشهای زندگی، دیگر چنین موانعی پیش روی آنان نیست. با این که این موانع هنوز در بعضی از کشورهای در حال توسعه و فقیر در گوشه و کنار این جهان بزرگ به چشم می خورد، باز هم نسبت به موقعیت ها و جایگاه های گذشته زنان در دنیا، این تغییرات قابل توجه است.

مادربزرگم تعریف می کرد، وقتی کودک بودیم پسران هم سن و سالم بازی و شیطنت می کردند ولی به ما می گفتند دختر باید سر سنگین باشد، بلند نخندد، شیطنت نکند. وقتی بزرگ تر شدیم بدتر شد باید حجاب رعایت می کردیم در حالی که از فلسفه حجاب و نامحرم چیزی نمی دانستیم، فقط می گفتند باید خود را بپوشانی تا باعث تحریک مردان و پسران نشویم.

جالب بودن قضیه زمانی بیشتر می شد که همیشه از حجب و حیای دخترانه حرف زدند، اما نگفتند هر انسانی چه زن و چه مرد حجب و حیا داشته باشد کمی بزرگتر شدیم وقت ازدواج و بعد مادر شدن بود اما ما دختران هرگز نفهمیدیم چه زمانی بچگی کردیم، اصلا بچگی کردیم یا نه؟

الان اوضاع فرق کرده، تحصیل کردیم، شادی کردیم، لبخند زدیم و دانشگاه رفتیم، اما یک چیز عوض نشد ما همچنان زن بودیم و خیلی ها بیش از آنکه انسانیت ما را ببینند به ما فقط به دیده جنسیتمان نگاه کردند.

فضای مجازی هم شد قوز بالای قوز! عکس پروفایل دختران و زنان و مادران در صفحات مجازی بهانه ای شد تا مورد قضاوت عده ای بدنیست قرار گیرند و اگر دسترسی به عکس های شخصی تر هم پیدا کنند که دیگر دمار از روزگار صاحب عکس در می آورند چراکه آش نخورده و دهن سوخته از مادران به دختران این سرزمین به ارث رسیده است!

آنها که بیراهه رفته اند به کنار، حرف از مادرانی است که هم پای مردان خود کار کرده اند و زجر کشیده اند، گاهی حتی بیشتر! ولی همیشه اسم مرد مطرح بود و پشت اسم و جایگاه هر زنی حضور و احاطه مرد. آیا مردانگی تنها به جنسیت است در حالی که این سرزمین چه شیرزنان بزرگی تحویل جامعه دادند .

خشونت شاخ و دم ندارد همین که با افشای عکس و یا اطلاعات شخصی دختری در فضای مجازی باعث به هم خوردن امنیت و آرامش دختری می شوی نوعی خشونت علیه زنان را در جامعه رواج می د هید.

در این گیر و دار زندگی شاید بر اثر اتفاق و یا اشتباهی ما ها زن آفریده شده ایم و این اتفاق هزاران هزار بار اتفاق خواهد افتاد باید یاد بگیریم مسئله جنسیت را فراموش کنیم چرا  که آدم بودن کلمه زیبایی است چون حد و مرزی برای زن یا مرد بودن تعیین نمیکند، قلب و مغز هیچکدام جنسیت ندارد.

امید است روزی برسد که جنسیت و فرهنگ جامعه جهان سومی پیشرفت کند و قبل از پیشرفت تکنولوژی ابزارها به پیشرفت فرهنگ ها توجه کنیم .