به گزارش ترجمان صبح، انحلال باشگاه شهرداری تبریز ضربه بسیار سنگینی برای ورزش آذربایجان و تبریز بود. باشگاهی که عملکرد بسیار قابل قبولی در تیمداری رشته‌هایی همچون والیبال، بسکتبال، دوچرخه‌سواری، شیرجه، شطرنج و… داشت و انحلال این باشگاه اتفاقی بسیار تعجب‌برانگیز بود.

سعید صفرزاده کاپیتان ملی‌پوش تیم دوچرخه‌سواری شهرداری تبریز در گفت‌وگو با ترجمان صبح، در خصوص مجموع هزینه‌های تیمداری تیم دوچرخه‌سواری شهرداری تبریز گفت: قرارداد تیم‌های دوچرخه‌سواری براساس سال میلادی است. در آخرین فصل که سال ۲۰۱۸ بود حدود ۷۰۰ الی ۸۰۰ میلیون تومان بود، این مبلغ کل قرارداد رکابزنان، اعضای تیم، خرید تجهیزات، هزینه‌های سفر و… بود که تا الآن حدود ۳ سالی است که ما هیچ ریالی نتوانستیم از شهرداری دریافت کنیم.

مجموع تیمداری در دوچرخه‌سواری نصف قرارداد یک فوتبالیست نیست

وی ادامه داد: به هرحال دوچرخه‌سواری نیز همانند دیگر ورزش‌ها هواداران خاص خود را دارد. علی‌الخصوص برگزاری متعدد و سالیانه تور بین‌المللی دوچرخه‌سواری ایران-آذربایجان باعث شده بود تا دوچرخه‌سواری بین مردم آذربایجان و تبریز هواداران خاص خود را داشته باشد.

کاپیتان تیم ملی دوچرخه‌سواری ایران عنوان داشت: من با خیلی از دوستان، آشنایان و حتی همشهریانم وقتی صحبت می‌کنم، از وضعیت فعلی دوچرخه‌سواری تبریز و آذربایجان ابراز تاسف دارند. تیم‌ پتروشیمی تبریز پرافتخارترین تیم ایران و آسیا بود که به راحتی و در سکوت منحل شد و با این همه افتخار، الآن فقط تیم دانشگاه آزاد در تبریز تیمداری می‌کند.

صفرزاده افزود: با کمترین بودجه می‌توان در دوچرخه‌سواری تیمداری کرد، مجموع هزینه تیمداری در دوچرخه‌سواری شاید به اندازه قرارداد یک فوتبالیست هم نباشد. همه ما به خوبی می‌دانیم که تبریز و آذربایجان بستر استعدادهای دوچرخه‌سواری کشور است، با نگاهی ساده به ترکیب تیم‌ ملی در سال‌های گذشته نیز می‌توان متوجه شد که اکثرا رکابزنان تبریزی و آذربایجانی ترکیب تیم ملی کشورمان را تشکیل دادند.

بیشتر بخوانید؛
شهرداری تبریز، باشگاهی که خاطره شد/ شهر اولین‌ها قربانی اختلافات درونی!

به ضرس قاطع می‌گویم که دوچرخه‌سواری ورزش اول آذربایجان بود

وی گفت: به ضرس قاطع می‌گویم که دوچرخه‌سواری ورزش اول استان و تبریز بود و این موضوع را با اطمینان کامل می‌گویم. با این حساب و کتاب شما به راحتی متوجه می‌شوید که عدم تیمداری پتروشیمی، شهرداری و مخصوصا عدم حمایت برخی از صنایع و کارخانه‌های بزرگ در آذربایجان، تا چه اندازه‌ای به ورزش استان لطمه وارد کرد.

کاپیتان سابق تیم شهرداری تبریز با بیان اینکه تیم ملی در قرق بچه‌های تبریز است، اظهار داشت: با نگاهی به ترکیب تیم ملی می‌بینید که تمامی رکابزنان تبریزی از نسل کاپیتانی قادر میزبانی، تیم‌های پتروشیمی و شهرداری هستند.

صفرزاده ادامه داد: با اتفاقاتی که برای دوچرخه‌سواری رخ داد، دیگر خانواده‌ها نیز چندان رغبت خاصی برای حمایت فرزندانشان در رشته دوچرخه‌سواری به دلیل هزینه‌های بالا برای دوچرخه و پرخطر بودن این ورزش ندارند و شاید یک روز دیگر ما در ترکیب تیم ملی کشورمان دیگر از رکابزنان آذربایجانی نبینیم.

عملکرد شورای شهر تبریز اصلا جالب نبود

وی در پاسخ به این سوال که «عملکرد شورای شهر تبریز در خصوص انحلال باشگاه شهرداری چگونه بود» گفت: بعد از انحلال تیم و اتفاقاتی که رخ داد، همه ما دیگر از مدیران شهرداری قطع امید کردیم. چون مسئولان حتی تابدین لحظه یک ریال هم از بابت قراردادمان که در سال ۲۰۱۸ داشتیم، نتوانستیم پولی دریافت کنیم. مسئولان نتوانستند به قراردادی که با ما دارند عمل کنند چه برسد به اینکه بتوانند باردیگر تیمداری کنند.

رکابزن تیم منحل شده شهرداری تبریز افزود: عملکرد شورای شهرمان در این خصوص اصلا جالب نبود و فقط یکی از اعضای شورای شهر پیگیر تیمداری شهرداری بودند که متاسفانه یک دست صدا ندارد و ما هیچ خیری هم ندیدیم.

بیشتر بخوانید؛
بناکار: شورای شهر زحمات چندین ساله برخی را هدر داد/ هیچ سازمان یا ارگانی از والیبال حمایت نکرد

سعید صفرزاده در خصوص علت عدم تیمداری پتروشیمی تبریز اظهار داشت: تا جایی که بنده و دیگر دوستانمان شنیدیم به دلیل واگذاری پتروشیمی که به یک بخش دیگر، مدیران جدید این مجموعه هیچ رغبتی برای تیمداری در دوچرخه‌سواری نداشتند.

وی ادامه داد: اگر یکی از مدیران ارشد استانی یا حتی ورزشی مکررا پیگیری می‌کردند و مدیران پتروشیمی را با برگزاری جلسات و تحت فشار قرار دادن می‌توانستند قانع کنند که کماکان تیم دوچرخه‌سواری پتروشیمی تبریز فعالیت داشته باشد، مطمئن باشید که الآن استعدادهای بیشتری در آذربایجان کشف می‌شد.

هیچ مدیری دلسوزانه از دوچرخه‌سواری حمایت نکرد

کاپیتان تیم ملی دوچرخه‌سواری ایران گفت: ناراحتی من بیشتر از عدم دلسوزی مدیران ارشد استانی در این خصوص است. ما شاید از مدیران مجموعه پتروشیمی تبریز ناراحت باشیم اما ناراحتی اصلی رکابزنان تیم قدرتمند پتروشیمی از عدم دلسوزی مدیران بود که هیچ حمایتی نکردند و فقط شاهد تماشای انحلال پتروشیمی و حتی شهرداری تبریز بودند.

صفرزاده در پایان صحبت‌هایش خاطرنشان کرد: شیوع گسترده ویروس کرونا اجازه نداد تا من در یک تیم خارجی رکاب بزنم و مطمئن باشید بعد از عادی شدن شرایط و برگزاری تورهای بین‌المللی، قطعا با یک تیم خارجی قرارداد می‌بندم. انحلال تیم‌های دوچرخه‌سواری تبریز باعث شد تا دیگر شاهد درخشش یک رکابزن ملی در تبریز نباشیم و اگر واقعا یک مسئول دلسوز داریم بهتر است که پیگیر باشد تا تیمی همانند چنین تیم‌هایی در تبریز تشکیل شود تا در کنار دانشگاه آزاد برای ادامه دادن این ورزش حمایت کنند. با عادی شدن شرایط من قطعا با یک تیم خارجی قرارداد می‌بندم اما اگر مسئولان دلشان می‌خواهد دوچرخه‌سواری همانند گذشته ادامه داشته باشد، نباید رفتار گذشته خود را تکرار کنند و بهتر است بستر مناسبی برای کشف استعدادها فراهم کنند.