به گزارش ترجمان صبح، اکبر فتحی روز سه شنبه در جلسه بررسی نقش نظام صنفی کشاورزی در توسعه کشت های قراردادی اظهار کرد: چالش های بخش کشاورزی به قدری زیاد است که قرار دادن آنها در کنار هم به جمع اضداد می انجامد و بر این اساس باید برنامه ای برای این منظور در نظر گرفته شود.

وی چالش های بخش کشاورزی را به ۲ بخش تقسیم کرد و گفت: گذشته از شرایط جوی که به شدت تاثیرگذار بوده و اصلی ترین چالش بخش کشاورزی است، این بخش با مشکلات ناکارآمدی بازرگانی محصولات کشاورزی و عدم وجود نظام بهره برداری مشخص در زمینه فعالیت های کشاورزی رنج می برد.

وی افزود: در صورتی که این اطمینان ایجاد شود که کشاورز در بازار دچار مشکل نخواهد بود، به طور طبیعی مسائل فنی و دیگر مسائل قابل حل خواهد بود، زیرا خود کشاورز درصدد رفع آن برخواهد آمد، اما کالبد شکافی این چالش ما را به مشکل اصلی نظام بهره برداری رهنمون می کند؛ کوچک بودن قطعات کشاورزی و اقتصادی نبودن واحدهای تولیدی، به اهمیت ندادن کشاورزان به بازار محصولات کشاورزی و تداوم استفاده از شیوه های سنتی منجر می گردد.

وی هدف کشاورزی قراردادی را ارتباط دادن تولیدکنندگان با گروه هایی دانست که با نیاز بازار آشنایی دارند، ذکر کرد و ادامه داد: به این ترتیب که خریداران به مطالعه نیازهای بازار و ذائقه مردم پرداخته و بر طبق آن قراردادی با تولید کنندگان منعقد می کنند و حمایت های لازم را در جهت تولید محصولات مورد تقاضا به عمل می آورند؛ به این ترتیب تولیدکنندگان نیز دغدغه ای از بابت فروش محصولات خود نخواهند داشت.

رئیس سازمان جهادکشاورزی آذربایجان شرقی با اشاره به دغدغه های موجود در مورد گندم اظهار داشت: در مورد بقیه محصولات همان فرآیند وجود دارد و به قیمت روز آن محصول قرارداد بسته می شود اما در مورد خرید توافقی گندم ابهاماتی وجود دارد از قبیل اینکه قیمت گذاری در شهریور ماه صورت می گیرد.

وی افزود: قیمت زمان برداشت محصول نامشخص است اما حسن خرید توافقی گندم این است که کشاورز می تواند در مورد کاشت یا عدم کاشت گندم تصمیم گیری کند؛ با توجه به اینکه گندم محصولی استراتژیک است، در تمام کشورهای دارای ثبات اقتصادی، برنامه های مشخصی در راستای تولید آن در نظر گرفته می شود اما سوق دادن گندم در قالب کشاورزی قراردادی بیشتر به دلیل ملاحظات صنف و صنعت می باشد.