به گزارش ترجمان صبح، دانش بنیان ها و فناوران استان به خوبی اولین دوره های این نمایشگاه و به خصوص دوره های میانی را به یاد دارند. نمایشگاهی که در سالن های مختلف محل دائمی نمایشگاه های بین المللی تبریز برگزار می شد و حداقل ۴ یا ۵ سالن از ۶ سالن نمایشگاه را به خود اختصاص داده بود. برگزاری نهمین دوره از نمایشگاه تنها در یک سالن و با غرفه هایی که بعضا خالی هستند و یا فروشندگان کاردستی، میوه خشک و برخی دیگر از محصولات تزئینی جای فناوران، دانش بنیان ها و صاحبان ایده را گرفته اند، تنها می تواند نشان از عدم استقبال صاحبان و مخاطبان اصلی این نمایشگاه باشد. زمانی تنها یک سالن به صاحبان ایده و جوانان علاقمند به فناوری داده شده بود اما در این دوره از نمایشگاه اثری از حضور صاحبان فکر و فناوران آینده کشور وجود ندارد.

عدم استقبال مسئولان استانی، نمایندگان مجلس شورای اسلامی و برخی از افراد مشهور این حوزه نیز مزید علت شده است تا شاهد ضعیف ترین نمایشگاه ربع رشیدی در تاریخ برگزاری نمایشگاه باشیم. افتتاحیه سرد و خالی از مسئولین رده اول، عدم بازدید نمایندگان مجلس و بسیاری از مسئولین در دو روز مانده به پایان نمایشگاه نیز نشان دهنده این موضوع است. حال اینکه شایعاتی از عدم حمایت واقعی مسئولان استان و کمبود شدید بودجه برای برگزاری این رویداد مهم علمی کشور نیز به گوش می خورد.

اگر رسالت اصلی نمایشگاه ربع رشیدی و نمایشگاه های مشابه را تجاری سازی ایده ها بدانیم، باید یکی دیگر از ضعف های دوره نهم را در این مورد مهم و اصلی ببینیم. آیا به جز معدود رونمایی ها و برگزاری استیج هایی که مخاطبان آنچنانی نیز ندارند، خروجی قابل توجهی از این نمایشگاه دیده ایم و یا خواهیم دید؟ در یک بررسی کلی از غرفه داران نیز مشاهده می شود که آن ها نیز عملا امیدی به نتایج نمایشگاه ندارند و بسیاری از برنامه های اندک پیش بینی شده را نیز عمیق و تاثیرگذار نمی بینند.

نباید از ذکر این نکته گذشت که استقبال مناسبی نیز از نمایشگاه به لحاظ بازدید کننده ها هم صورت نگرفته است. شاید دلیل این موضوع را در عدم اطلاع رسانی مناسب برای نمایشگاه دانست. در نمایشگاه نهم کمترین اهمیتی به تولید خبر و اطلاع رسانی داده نشده است. اگر به صفحه اخبار سایت رسمی این رویداد نگاهی بیندازید، ماحصل فعالیت رسانه ای نمایشگاه را در تولید ۴ خبر در ۳ روز ابتدایی نمایشگاه خواهید دید که این اخبار نیز به افتتاحیه نمایشگاه مرتبط هستند.

اگر بخواهیم خلاصه ای از نمایشگاه امسال ارائه دهیم، می توانیم به حضور کم تعداد شرکت های دانش بنیان و فناور، حضور اندک جوانان و نوجوانان صاحب ایده و حضور بی شمار شرکت های دولتی اشاره کنیم که عملا چیزی به عمق علمی و تخصصی نمایشگاه اضافه نمی کنند. نمایشگاه مجازی نیز به دلیل ضعف اجرا و مشکلات خاص خود، عملا مورد بازدید قرار نمی گیرد و در صورت بازدید نیز چیزی جز چند عکس، یک فایل صوتی و یک فیلم در این غرفه های مجازی نخواهید یافت. واقعیت این است که برگزاری یک نمایشگاه صرفا برای کارنامه سازی و یا ادامه فعالیت آن منطقی به نظر نمی رسد و ای کاش مسئولان برگزاری حداقل در وقفه ای که در برگزاری حضوری اتفاق افتاده بود، فکری برای ارتقای آن از نظر بودجه ای و کیفی می کردند تا شاهد سیر قهقرایی و مرگ تدریجی یک نمایشگاه ملی با رویکرد تخصصی در کشور نباشیم.

نگارنده: علی ابراهیمیان