به گزارش  ترجمان صبح، در متن لوح سپاس اسماعیل جبارزاده خطاب به “محمد عزیزی راد”، نویسنده کتاب تاریخ مطبوعات آذربایجان در دوره رضاخان آمده است”

” جناب آقای محمد عزیزی راد
سلام علیکم

رشد و توسعه فرهنگی جامعه مستلمز عزم جدی اصحاب علم و فرهنگ به بسط و گسترش فضای مطالعه در کشور می‌باشد  و بی‌شک این امر مهم در سایه ی فعالیت و خدمت به موضوع کتاب امکان پذیر خواهد بود.

اندیشه پویا، همت بلند و ارزشمند شما در راه حفظ و نشر تاریخِ فرهنگ افتخار آمیز خطه عالم و نخبه پرور آذربایجان شایسته بسی تشکر و قدردانی است.

اینجانب ضمن ارج نهادن به تلاش ها و زحمات ارزنده و شبانه روزی جناب عالی در نگارش مجموعه در درست تاًلیف “تاریخ  مطبوعات آذربایجان ” ، که جلد اول آن همزمان با روزخبرنگار و آغاز تجهیز موزه مطبوعات رونمایی گردید، امید آن دارم این حرکت، شروع مبارکی در جهت باز نشر تاریخ مکتوب افتخارات تبریز و آذربایجان عزیز باشد .
اسماعیل جبارزاده   ”

بر اساس این گزارش، کتاب ‘تاریخ مطبوعات آذربایجان در دوره رضاخان’ در ۳۵۶ صفحه همراه با تصاویر جراید مورد بررسی به قلم محمد عزیزی راد نگارش و منتشر شده است .

کتاب ‘تاریخ مطبوعات آذربایجان در دوره رضاخان’، نخستین جلد از مجموعه ۱۰جلدی تاریخ مطبوعات آذربایجان از آغاز تا به امروز محسوب می شود و جلد دوم آن نیز با عنوان ‘تاریخ مطبوعات آذربایجان در عصر احمدی؛ ۱۲۹۰ تا کودتای اسفند ۱۲۹۹ ‘ تا پایان سال جاری منتشر می شود .

این کتاب با شمارگان یک هزار عدد توسط انتشارات فادیا در چاپحانه آذرآبادگان تبریز به طبع رسیده و قیمت روی جدل آن ۲۰۰ هزار ریال است .

در بخش ‘سخن مولف’ کتاب ‘تاریخ مطبوعات آذربایجان در دوره رضاخان’ آمده است: بدون شک پیروی انقلاب اسلامی در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ شمسی، نقطه عطفی در تاریخ پرفراز و نشیب کشورمان محسوب می شود که پایه های ساختار حکومتی ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی را فروریخت .

پیروزی انقلاب اسلامی، هر چند در عرصه های مختلف تاثیرات شگرفی داشت، اما تغییر فضای فرهنگی حاکم بر جامعه به ویژه از منظر فعالیت های رسانه ای و آزادی تمام عیار فعالان رسانه ای کشور به ویژه در سال های نخست آن، از مهم ترین دستاوردهای این تحول سیاسی قرن بود .

امروز پس از گذشت نزدیک به چهار دهه از حیات طیبه انقلاب شکوهمند اسلامی، همگان بر این واقعیت معترفند که سال های نخست پیروزی انقلاب از لحاظ آزادی عمل فعالیت های رسانه ای، از برهه های ‘طلایی’ تاریخ روزنامه نگاری کشور عزیزمان محسوب می شود که متاسفانه همچون دوره های قبل، قدر و منزلت آن دانسته نشد و حرکت های افراطی و به دور از واقعیت های آن روز ایران اسلامی، موجب اعمال محدودیت های ناخواسته بر این فضا از سوی سازمان های متولی به عنوان نهادهای برخاسته از بطن انقلاب و مردم شد .

بدیهی است که بروز و ظهور جریان هایی مانند گروه های مخالف و برانداز مسلح، تلاش جریان های فکری- سیاسی وابسته به شرق و غرب برای به دست گرفتن فضای فکری جامعه انقلابی و مهم تر از همه هشت سال جنگ تحمیلی، تصمیم سازان انقلاب نوپای کشورمان را به احتیاط بیشتر برای صیانت از این ثمره خون صدها هزار شهید در حوزه فعالیت های مطبوعاتی کرد .

با این وجود، نهال مطبوعات حتی در اوج هشت سال دفاع مقدس نیز با رویکرد حمایت از انقلاب اسلامی و آرمان های آن، فضای بازی برای رشد و نمو داشت که سالنامه های مجلد نشریات معتبر کشور در دهه ۱۳۶۰ شمسی، سند زنده رواج نقد مطبوعاتی در سال های دشوار حیات انقلاب اسلامی است .

طبیعی است که جریان سیال فرهنگی و رسانه ای حاکم بر آذربایجان شرقی نیز در سال های مورد بحث از بهمن ۱۳۵۷ تا پایان جنگ تحمیلی در سال ۱۳۶۷، تابعی از فضای حاکم بر کل کشور بود و حرکت سینوسی فعالیت های روزنامه نگاری در این خطه از مام میهن نیز از کلیت ساختار غالب بر این حوزه حساس تبعیت می کرد .

… شاید برای آنهایی که دوره پهلوی، پدر و پسر’ را درک نکرده اند و با اطلاعات کافی از خفقان سیاسی و رسانه ای حاکم بر ایران آن دوره، در فاصله اسفند ۱۲۹۹ تا ۲۲ بهمن ۱۳۵۷ شمسی، ندارند، اهمیت فضای باز رسانه ای دوره بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ملموس نباشد، اما نگاهی گذرا به عناوین کتب و جراید منتشر شده در جغرافیایی فرهنگی مناطق آذری نشین ایران عزیز در این دوره و مقایسه آن با دوره ستمشاهی می تواند تفاوت های موجود را به خوبی نشان دهد .

محمد عزیزی راد، مولف کتاب ‘تاریخ مطبوعات آذربایجان در دوره رضاخان؛ سوم اسفند ۱۲۹۹ تا بیستم شهریور ۱۳۲۰’، فارغ التحصیل رشته علوم ارتباطات اجتماعی از دانشگاه های تهران و علامه طباطبایی در مقطع کارشناسی ارشد است .

وی به زبان های آلمانی و انگلیسی مسلط است و پیش از این در یک کار جمعی، کتاب ‘ دبیرستان فردوسی در تاریخ و فرهنگ ایران’ را منتشر کرده است .

عزیزی راد، فعالیت روزنامه نگاری و پژوهش در این حوزه را از اواخر دهه ۱۳۷۰ شمسی آغاز کرده است .